جدایی از استقلال با آن همه محبوبیت و پاسخ مثبت دادن به پیشنهاد اغواکننده سپاهان در فوتبال امروز غیرحرفه‌ای نیست؛ کاری که خسرو حیدری مانند خیلی از ستاره‌ها در فصل نقل و انتقالات انجام داد. او می‌خواست در سال‌های پایانی بازی‌اش از لحاظ مالی پول بیشتری صاحب شود. حقش هم بود، خسرو آنقدر چشم‌نواز بازی کرده بود که سپاهان را با آن همه توانایی مالی خواهان خود ببیند. پس از اینکه خسرو به پیشنهاد زردپوشان نصف جهان پاسخ مثبت داد همواره سعی می‌کرد مسوولان باشگاه استقلال را در این جدایی مقصر معرفی کند در حالی که اصل ماجرا چیز دیگری است. علی فتح‌الله‌زاده، نظری جویباری و خود پرویز مظلومی بارها و بارها با این بازیکن تماس گرفتند و خواستند در استقلال بماند اما خسرو هر بار به بهانه‌های مختلف از حضور در باشگاه استقلال و مذاکره طفره رفت. آبی‌ها حتی حاضر بودند 650 میلیون هم به خسرو بدهند اما خسرو به هر دلیل که قطعا برای خودش محترم است از تمدید قرارداد با استقلال خودداری کرد. جدایی او از استقلال در فوتبال امروز هرگز غیر حرفه‌ای نیست اما خسرو نباید در این جدایی مسوولان باشگاه را مقصر بداند و ذهن هواداران را منحرف کند. خسرو بهتر است با هواداران استقلال صادق باشد؛ آنها که در گرما و سرما مشوقش بودند و نقش ارزنده‌ای در بزرگ شدنش ایفا کردند. اینکه او به خاطر 150-100 میلیون بیشتر حاضر شد پیراهن استقلال را از تن خارج کند همان طور که گفتیم در دنیای حرفه‌ای امروز طبیعی است اما خسرو باید بداند که رفتن از استقلال با این همه محبوبیت چندان کم هزینه نخواهد بود چرا که او حالا بسیاری از دوستدارانش را از دست داده است.
شاید او تصور می‌کند با مقصر جلوه دادن مسوولان باشگاه سابقش می‌تواند نظر هواداران را جلب کند اما محض اطلاع آقا خسرو باید بگوییم معمولا این جدایی‌ها پر هزینه خواهد بود، مثل زمانی که نیکبخت از استقلال رفت و آن ماجراهایی که روی سکوها به وجود آمد...