پیروز قربانى اگر کاپیتان اول استقلال نباشد، حداقل کاپیتان دوم هست و در بازى هایى که فرهاد مجیدى به هر دلیلى بازى نکند او بازوبند را بر بازو مى بندد اما همین پیروز قربانى که سال گذشته در استقلال یک فصل بد را سپرى کرد حالا طورى مصاحبه مى کند که شاید هیچ کاپیتانى در سال هاى اخیر مصاحبه نکرده است. قربانى در مورد مسائل مالى و مشکلات بازیکنان استقلال صراحتاً در روزنامه ها مصاحبه مى کند و جالب اینکه مى گوید باشگاه به تعهدات خود عمل نمى کند. البته او تا حد زیادى حق دارد اما اینکه این مشکلات رسانه اى شود (آن هم توسط کاپیتان تیم) حداقل در استقلال سابقه نداشته و یا کمتر سابقه داشته است. قبل از او امثال فکرى و منصوریان هرگز مشکلات را رسانه اى نمى کردند و تازه سعى در آرام کردن بقیه داشتند اما قربانى اصلاً چنین رویه اى را در پیش نمى گیرد. مورد دیگر اینکه قربانى در مورد بازیکنان خارجى استقلال نظیر جان واریو و ژائو توماس اظهار نظر کرده و گفته این خارجى ها نمى توانند دردهاى استقلال را درمان کنند! این در حالى است که آنها با نظر مستقیم شخص سرمربى انتخاب شده اند و این امیر قلعه نویى است که باید پاسخگوى نتایج ضعیف تیمش باشد نه پیروز قربانى. در واقع اگر جان واریو و ژائو توماس خوب کار نکنند به سرمربى مربوط است و انتخاب و بازى دادن به آنها هم در حیطه اختیارات خود سرمربى است پس چه بهتر که کاپیتان دوم استقلال در این مورد سکوت کند و یا اگر ایده اى دارد آن را به طور خصوصى با سرمربى در میان بگذارد. پیروز به هر حال از قدیمى هاى استقلال است و اینکه اینقدر راحت علیه ۲ تن از همبازیانش جبهه مى گیرد اصلاً رفتارى حرفه اى نیست.