امیر قلعه نویى دوباره در حال بازگرداندن شیوه «۱-۶-۳» به دربى است که چند سالى بود دیگر در دربى ها شاهدش نبودیم. این ۱-۶-۳ قلعه نویى اما با ۱-۶-۳ دوران پروین و پورحیدرى تفاوت هاى زیادى دارد.
امیر قلعه نویى روز بازى با راه آهن وقتى ۲-۵-۳ را ناکارآمد دید، ۱-۶-۳ را برگزید. ۱-۶-۳ امیر قلعه نویى با این هافبک ها شکل گرفت. خسرو حیدرى و هاشم بیک زاده در جناحین نقش پیستون ها را بازى مى کردند. اکبرى و کاظمى ۲ هافبک دفاعى مرکزى بودند و جبارى و جان واریو هم نقش هافبک هاى آزاد. اتفاقاً خوبى این ۱-۶-۳ آگاهانه، دو برابر شدن قدرت حمله توپ در خط میانى است. تا وقتى جبارى تنها هافبک آزاد استقلال بود او را مى زدند، پرس مى کردند، مانع توپ رسیدن به او مى شدند و تلاش مى کردند تا او را «محو» کنند. امروز اما فشار از روى دوش جبارى برداشته مى شود چون جان واریو هم کنار او هست و مى تواند بار توجه به او را به سمت خود معطوف کند. الگوى ۱-۶-۳ استقلال را باید از ۲ منظر نگاه کنى. یک زاویه دید به ۴ هافبک استقلال بدون توجه به پیستون هاست و نگاه دوم با این نفرات.
•••
همه با روش هاى آرایش سیستم هافبک ها آشنا هستند. ۲ روش مرسوم براى آرایش ۴ هافبک در ایران شناخته شده. روش اول روش آرایش خطى است که به «فلات» مشهور است. در این روش هر ۴ هافبک روى یک خط مى ایستند. ۲ هافبک میانى در همه کار با هم شریک هستند و ۲ هافبک لب خط هم وظیفه زنجیره اى دارند یعنى باید به بازوى میانى خود وصل باشند. این یکى از ۲ زاویه دیدى است که به هافبک هاى میانى داریم. در این روش امیرآبادى، اکبرى، کاظمى و بیک زاده(منیعى) ۴ هافبک اصلى استقلال هستند که از سوى ۳ دفاع پشتى حمایت مى شوند. با این نگاه استقلال ۱-۲-۴-۳ به مصاف حریف مى رود و جبارى و جان واریو از خط میانى جدا مى شوند اما به خط حمله نیز اضافه نمى گردند. آنها در این روش هافبک مهاجمان آزاد لقب مى گیرند که وظیفه آنها حرکت در فضاى بین خط میانى تا یک سوم دفاعى حریف است. در این صورت ۲ هافبک دفاعى از نیمه خودى دفاع مى کنند و ۲ هافبک هجومى به نیمه حریف حمله ور مى شوند. نقش پیستون ها در این شیوه تهاجمى است و آنها با اضافه شدن به او هافبک آزاد یک زنجیره ۴ نفرى را پشت خط دفاع حریف به وجود مى آورند. یعنى سیستم از ۱-۲-۴-۳ به ۱-۴-۲-۳ تبدیل مى شود که اتفاقاً این سیستم هم بسیار متوازن است یعنى ۵ نفر در نیمه خودى دفاع مى کنند و ۵ نفر در نیمه حریف حمله.
•••
از آرایش فلات صحبت کردیم. آرایش دوم سیستم هاى ۴ هافبکه آرایش لوزى یا دیاموند است که در اینجا با آن کارى نداریم. آرایش سومى هم موجود است که کمتر دیده شده و در ایران کمتر مورد استفاده قرار مى گیرد. این آرایش، آرایش «مربع» است که در آن ۴ هافبک مرکزى به شیوه ۲ تایى پشت هم مى ایستند. ۲ هافبک دفاعى با وظیفه تخریبى بالا و ۲ هافبک تهاجمى با وظیفه تهاجمى مشخص. در این روش اثرى و خبرى از ۲ پیستون کنارى نیست و به همین خاطر فضاى کناره هافبک ها خالى مى ماند. این روش اصلاً به درد تیمى که با ۳ مدافع بازى مى کند نمى خورد چون جناحین کاملاً خالى مى ماند. اتفاقاً این سیستم در چهار چهار دویى مورد استفاده قرار مى گیرد که دفاع هاى کنارى نقش بالا را برعهده بگیرند یعنى به خط میانى اضافه شوند.
•••
۱-۶-۳ امیر قلعه نویى تلفیقى است از ۲-۴-۴ فلات و ۲-۴-۴ مربع. اگر ۴ هافبک میانى را در نظر بگیریم (کاظمى و اکبرى در عقب و جبارى و جان واریو در جلو) آن وقت امیر از سیستم ۴ هافبکه مربع استفاده کرده. اگر پیستون ها را در نظر بگیریم و جان واریو و جبارى را یک خط جلو بفرستیم آن وقت امیر از آرایش ۴ هافبکه فلات بهره برده. یعنى قلعه نویى با ۶ هافبکه کردن تیم خود همزمان هم آرایش فلات را دارد که آرایش جذاب و مفیدى است و هم از آرایش مربع بهره برده. یعنى اینکه این ۲ سیستم که هر کدام ایراداتى دارند را در هم تلفیق کرده و از آن به خوبى بهره برده.
•••
خوبى آرایش فلات این است که ۲ هافبک دفاعى خوب دارد که کار خط دفاع را راحت مى کنند. بدى این سیستم این است که کسى را پشت مهاجمان ندارد تا از ریباندها یا فضاسازى ها مهاجم بهره مند شود.خوبى آرایش مربع این است که فشار روى خط دفاعى حریف را با ۲ هافبک اعمال مى کند و این یعنى دو برابر شدن قدرت تهاجمى.بدى این سیستم خالى بودن کناره هاست. حالا این ۲ را در هم تلفیق کنید. هم ۲ هافبک تهاجمى به خط دفاع حریف فشار مى آورد و هم ۲ هافبک کنارى جناحین را تقویت مى کند. قلعه نویى عجب معجونى را براى دربى آماده کرده.
•••
تفاوت سیستم ۱-۶-۳ قلعه نویى با پورحیدرى و پروین فقط یکى است. پروین و پورحیدرى تیمشان را ۱-۱-۵-۳ وارد زمین مى کردند و قلعه نویى از ۱-۲-۴-۳ استفاده مى کند. این سیستم زهردار به نظر مى رسد. چه در دفاع و چه در حمله. حالا فهمیدید چرا ۱-۶-۳ قلعه نویى را «سوپر ۱-۶-۳» لقب دادیم؟!
|
|
|