سالهاست که این جدال بزرگ و نفس گیر برگزار می شود اما هیچگاه از هیجان و حساسیت قبل آن کاسته نشده است. دربی شصت و پنجم نیز از این قضیه مستثنی نبوده و همانند گذشته و حتی بیشتر از آن از اهمیت ویژه برخوردار است.
خیل عظیم هواداران دو آتشه و میلیون ها هوادار عاشق دیگر در سرتاسر ایران و جهان بی صبرانه برای آغاز این دیدار لحظه شماری می کنند تا پیروزی تیم محبوبشان را با چشمان خود به نظاره بنشینند.
حضور 100 هزار تماشاگر در استادیوم آزادی شور و حال خاصی به مسابقه خواهد داد و با تشویق های بی امان خود انرژی مثبتی برای تیمهایشان هستند اما در نقطه مقابل مانند مخزن باروتی است که هر آن ممکن است ورزشگاه را به آتش بکشد، آنها خواهان بازی زیبا و عدالت قاضی میدان هستند، به خاطر حساسیت بالا با یک سوت اشتباه داوری فریادشان به نشانه اعتراض به عرش خواهد رسید.
شهرآورد بزرگ کشور همیشه محل جدال بهترینها بوده است. بهترین بازیکنان، بهترین مربیان، پورشورترین تماشاگران و بهترین داوران و کمک داوران در این میدان بزرگ حضور داشته اند اما برآیند آن زیر فشار احساسات بیشتر اوقات یک بازی کسل کننده و به دور از صحنه های زیبا بوده است.
در تمام ادوار گذشته بازی زیبای دو تیم بزرگ پایتخت در هیاهوی حساسیت کاذب و احتیاط بالای دو تیم گم شده است و مدت هاست که تماشاگران از تماشای آن لذت نمی برند.
این خود به تنهایی می تواند عامل مهمی باشد برای بی حوصلگی و فراهم شدن فضای پرخاشگری و اعتراض تماشاگران، از طرفی رفتار بازیکنان در داخل زمین و مربیان در کنار زمین بسیار حائز اهمیت است و نقش تعیین کننده ای در کنترل تماشاگران دارد. کوچکترین اشتباهی از سوی داور مسابقه و متعاقب آن حرکات تحریک آمیز بازیکنان و مربیان جرقه ای بر انبار باروت تماشاچیان روی سکوها خواهد بود.
بسیاری از فوتبال دوستان شاید دربی زیبای شهر میلان بین دو تیم مطرح اینتر و میلان را تماشا کرده باشند که خوزه مورینیو مربی اینتر با آن غرور و اخلاق منحصر به فردش چگونه با وجود آنکه تا اواخر بازی یک بر صفر عقب بود و تیمش 10 نفره بازی می کرد، یارانش را به آرامش دعوت می کرد و این می تواند الگویی باشد برای نیمکت نشینان که با حفظ خونسردی خود ورزشگاه را به آرامش دعوت کنند.
به هر حال با تمام حساسیت ها و ناداوری ها تماشاچیان باید خویشتن دار و صبور باشند چرا که این بازی نیز بخاطر تبلیغات گسترده وهیاهوی بی جا حساسیت پیدا کرده است وگرنه این مسابقه نیز مانند سایر بازیهای لیگ بوده و مطمئن باشید که هیچگاه به برنده دربی جام نخواهند داد.
پر واضح است که خودداری از ابراز احساسات پس از برد مشکل و هضم شکست پس از باخت برای هر هواداری مشکل تر است اما حلاوت برد در این دیدار و تلخی شکست آن بیش از یک هفته طول نخواهد کشید و بزودی فراموش شده و به تاریخ می پیوندد اما مهمترین چیزی که باقی خواهد ماند، رفتار مناسب و شایسته تماشاگران است به خصوص آنکه این دیدار بازتاب گسترده ای در سایر نقاط جهان داشته و از این رو اخلاق حرفه ای می تواند نشانه فرهنگ و شعور هواداران باشد و همین نکته است که هواداران ایرانی را از سایر همتایانشان در دنیا متمایز خواهد کرد./354/120
"حمیدرضا ملکی"
|
|
|