مردى که چون به یک نفر از جنس خودش برخورد کرده و طاقت دیدن کسى را که بالاتر از اوست ندارد، در نتیجه مى خواهد با استفاده از سمتش در تیم کشورمان انتقام بگیرد و به همین خاطر به گونه اى حرف مى زند که انگار این تیم ملک پدرى او است و به همین سبب حق دارد هر جورى که دلش خواست راجع به آن حرف بزند و تصمیم بگیرد اما تجربه نشان مى دهد که صاحبان چنین دیدگاه و طرز فکرى همواره رفتنى بوده اند و آنچه مانده حق و حقیقت و البته بازیکنانى بوده که بعد از رفتن صاحبان ادبیات «قلدرمآب» به تیم ملى بازگشته و حقشان را گرفته اند.
لیاقت
از دایى که گفته «دعوت شدن به تیم ملى لیاقت مى خواهد» مى پرسیم: آیا آن روزى که امیر قلعه نویى دعوتت نکرد و براى اولین بار در طول دوران بازیگرى ات پشت درهاى تیم ملى ماندى هم همین عقیده را داشتى؟ آیا آن دعوت نشدن که متأثر از سلیقه فنى امیر بود خاطرت را مکدر نساخت و باعث یک تقابل و دعواى به ظاهر تمام نشدنى میان تو با مربى استقلالى ها نگشت؟ على که این جور چیزها را فقط براى خود مى پسندد چرا خیال مى کند که کریمى باید به ظاهر رفتارى که در اردوى اردبیل و پس از آن با او صورت گرفت خوشحال باشد؟ جادوگر گرچه گفته بود که حقش این باشد؟ و چرا دایى که تحمل حمایت جامعه کارشناسان در رسانه ها و در حقیقت مردم از شماره ۸ را ندارد به جاى آنکه به خاطر مصالح تیم ملى سیاست پیشه کند و مثل یک سرباز وطن عصبانیت خود را در رویارویى با خواست عمومى فروخورد مى کوشد تا از طریق واژه هاى مشمئز کننده اى چون «بى لیاقت بودن» کسى که به دعوت او جواب رد داده است، آب را بیش از پیش گل آلوده سازد؟ حمایت سرمربى تیم کشورمان در پایان صحبت هایش ابراز امیدوارى مى کند که مردم را روز چهارشنبه در آزادى ببیند اما عمل او با آنچه مى گوید در تضاد است، زیرا دایى اگر به فکر مردم بود نباید به ستاره هایشان این طور مى تاخت و بى توجهى مى کرد.او با قطبى که امپراطور پرسپولیسى ها است مشکل دارد و این در حالى است که دعوایش با قلعه نویى نیز هنوز به پایان نرسیده است. على حق تیم هاى بالاى جدولى را نداده و به درخشش بازیکنانى چون برهانى هم بى توجه بوده است، بنابراین وقتى رفتارها و گفتار دایى در جهت عکس نیات عمومى و باورهاى ملى است این توقع که «دوست دارم مردم را در آزادى حاضر ببینیم» قدرى به دور از انصاف و عقلانیت است.البته ایرانى ها با گذشت تر از آنند که نخواهند دایى را ببخشند و یا در صدد بر آیند تا به خاطر رفتارهاى او با تیم ملى تسویه حساب کنند اما همیشه که نباید اشتباه از جانب سرمربى و بخشش از سوى ملت باشد و براى یک بار هم که شده مرد مغرور باید از اسب غرور پیاده شود و به رأى اکثریت احترام بگذارد.