صادقى: از اینکه ۷ سال در استقلال بودم پشیمانم!

امیرحسین صادقى در این فصل ۲ بار با پیراهن مس کرمان مقابل تیم سابقش یعنى استقلال تهران به میدان رفته که هر ۲ بار اتفاقات ناخوشایندى میان او و هواداران استقلال پیش آمده است. در مسابقه رفت صادقى مورد اهانت هواداران استقلال قرار گرفت که در بازى روز شنبه نیز این اتفاق تکرار شد. در همین خصوص گفت وگویى با مدافع مس کرمان انجام دادیم که در ادامه مى خوانید:

در لحظات آخر بازى را باختید، چرا؟
- این پیروزى را به استقلالى ها تبریک مى گویم. آنها در چند دقیقه آخر روى دروازه ما فشار آوردند وبه گل دوم رسیدند. البته در طول جریان بازى مس چیزى از حریف خود کم نداشت و ما بدشانس بودیم که فرصت اولمان به گل تبدیل نشد زیرا اگر در همان دقایق ابتدایى از حریف جلو مى افتادیم. دیگر نمى توانستند جبران کنند و گل هاى بعدى را هم مى خوردند.
• چرا در اواخر مسابقه عقب نشینى کرده بودید؟
- فشار زیاد هواداران استقلال نقش مهمى در این مسأله داشت. گل هایى هم که خوردیم روى حساب اشتباهات فردى بود. به هر حال ورزشگاه آزادى است و فشار هوادارانش. هر تیمى هم که مقابل استقلال یا پرسپولیس قرار بگیرد این مشکل را دارد.
• چرا دوباره میان تو و طرفداران استقلال مشکل به وجود آمد؟
- باور کنید نمى دانم چه بگویم. متأسفانه در بازى دور رفت هم این مشکل را برایم به وجود آوردند. نمى دانم چه خصومت و دشمنى با من دارند که هر چه دوست دارند مى گویند.آقایان این همه دم از فوتبال پاک و تمیز مى زنند اما همه حاضران در ورزشگاه هرچه به دهانشان مى آمد به مسعود عنایت گفتند و من اگر جاى او بودم فدراسیون را رها مى کردم تا این قدر خانواده ام فحش نخورند. یک ساعت پیاپى به رئیس کمیته داوران اهانت شد و کسى هم نبود جلوى آنها را بگیرد. در مورد خودم هم این را بگویم از اینکه ۷ سال در استقلال بازى کردم، پشیمانم و هرگز به این تیم باز نمى گردم. در زندگى وزرشى ام فقط براى استقلال اشک ریخته ام و نمى دانم جواب زحمات من واقعاً این است؟
• مشکلى که میان تو و هواداران وجود نداشت؟
- نه، چه مشکلى؟ من در مصاحبه هایم نیز به هیچ یک از استقلالى ها بى احترامى نکردم و حرف بدى نزدم. در این ۷ سال با بى پولى و ندارى تیم ساختم و زمانى که نتیجه نمى گرفتیم انواع و اقسام فحش ها را خوردیم و سوختیم و ساختیم زیرا استقلال را دوست داشتم اما حالا اینگونه جواب کارهاى ما را مى دهند. ذهنیت من نسبت به استقلال چیز دیگرى بود اما حالا به این نتیجه رسیده ام که طرز تفکرم کاملاًَ اشتباه بوده و باید آن را عوض کنم. متأسفانه براى مسئولان این تیم هم فقط بازیکنانى که هم اکنون برایشان بازى مى کنند اهمیت دارند و تا زمانى که بازیکن در استقلال باشد، برایش ارزش قائل مى شوند اما پس از آن شخصیت بازیکن هیچ ارزشى ندارد و هر طور دوست دارند رفتار مى کنند.
• تو که قصد داشتى سال آینده به استقلال بازگردى؟
- استقلال براى من مرد و تمام شد. من و استقلال دیگر کارى به کار هم نداریم و در تاریخ هم ثبت شده که من با این تیم ۲ بار قهرمان شده ام و ۷ سال عضوش بودم که فکر مى کنم همین کافى باشد.
• حتماً هواداران به صحنه اخراجت و دست هایى که براى داور زدى معترض بودند؟
- واقعاًَ به خاطر دست زدن براى داور باید هر طور فحاشى که دوست دارند نسبت به بازیکن بکنند؟ من نباید اخراج مى شدم زیرا داور هم کارت اولم را اشتباه داد و هم کارت دوم. من دستم به طور غیرعمدى با صورت عباسفرد برخورد کرد و خصومتى هم با او نداشتم. زمانى که همه ورزشگاه در تمام طول مسابقه به داور فحش بدهد، معلوم است که این اتفاق مى افتد و او تحت تأثیر قرار مى گیرد متأسفانه داور را جو ورزشگاه گرفته بود و اصلاً نمى شد با او حرف زد. اخطارها و سوت هایى که میزد به نفع استقلال بود و فدراسیون هم خیلى راحت از این مسائل مى گذرد و انگار نه انگار که به خانواده ما فحاشى شده است.

	۱۶ دی ۱۳۸۷ ۰۹:۰۴