الف ) در حالت نخست ، با فرض پذیرفتن استعفا از سوی واعظ ؛ احتمالا مرفاوی و یا فردی از همین کادر فنی به طور موقت مامور چرخاندن تیم می شود و در بازی با الجزیره استقلال احتمالا از پس حریفش بر می آید و با این حال سکوها در تمرینات بر اساس فشاری که بر مدیریت وارد می سازند ، هیات مدیره استقلال در جلسه ای فوری حکم بر عزل واعظ می دهد و فتح الله زاده که مدتهاست مشغول ایجاد جو و بستر سازی در روزنامه استقلال جوان است به این منصب بار دیگر می رسد و با وعده باز گرداندن امیر استقلال عملا تا اواسط مرداد زمان بستن تیم را از دست می دهد و فصلی بدفرجام در سال آتی رقم خواهد خورد و استقلال بدون هیچ بدنسازی و یارگیری مناسبی راهی مسابقات می شود .
ب) در حالت دوم ، باز هم با فرض پذیرفته شدن استعفای امیر ، واعظ همچنان مقاومت می کند و استقلال را با کنار زدن لیدرها و عناصر تاثیر گذار می چرخاند . واعظ برای از دست ندادن قافیه مربی بزرگ خارجی ای را به استقلال می آورد و چند خرید نجومی برای استقلال می کند ,غافل از آن است که آب در زیر کاه باعث خرابی کاه می شود !! به عبارت بهتر آن بلایی که بر سر بگوویچ و غمخوار در پرسپولیس آمد اینبار بر سر استقلال فرود می آید و استقلال دچار حرکت خزنده ای می شود که پایانش احتمالا وضعیت یاد شده است .
ج) در حالت سوم ، باز هم با فرض پذیرفته شدن استعفای امیر ، واعظ با آوردن شخصیتی استقلالی مانند مظلومی ، روشن و دستیاری منصوریان و یا زرینچه سعی در جلب آرای عمومی هواداران خواهد داشت و در خوش بینانه ترین حالت افراد یاد شده همین موفقیت امیر را در استقلال می توانند کسب کنند ؛ ولی با فرض آنکه افراد یاد شده نتوانند موفقیت لازمه را کسب کنند ، اجتمالا سرنوشت ناصر حجازی بر سر آنها فرود خواهد آمد و تیمی بیمار و پر مدعا بسته خواهد شد که نتیجه اش ...
د) در حالت چهارم ، با فرض پذیرفته نشدن استعفا ؛ امیر همچنان پا فشاری می کند و در تمرینات حاضر نمی شود ، واعظ تحت فشار شدید رسانه ای قرار می گیرد و درگیری های احتمالی در تمرینات و فشار افکار عمومی واعظ مجبور به پذیرفتن شروط امیر می شود و همه چیز ختم به خیر می شود و دو ماه بعد که دولت جدید روی کار می آید , احتمالا سازمان تربیت بدنی (چه رییس جمهور فعلی بر سر کار باشد و چه نباشد) ، واعظ را از سمت مدیرعاملی استقلال برکنار می کند .
تکمله:نتیجه گیری نهایی از این فرضیات شاید تنها آن باشد که بازنده در این میان واعظ آشتیانی است که زمانی خواست دست به اصلاحات بزند که نه فضای مناسبی حاکم بود و نه واعظ شخضیتی محکم و مقبولی در میان هواداران بود و شاید بتوان ادعای بزرگتری کرد و آن هم آنکه همانطور که غمخوار برای کنار گذاشتن علی پروین کوچک بود ؛ واعظ نیز برای کنار گذاشتن امیر کوچک بود و امیر با این استعفا نبردی را برد که مدتها بود بوی شکست آن به مشام می رسید !!
هرچند در این میان هر دوی ایشان هوادار را به قضاوت فرا می خوانند و کسی نیست بپرسد که براستی جز هوادار نیز کسی در این میان متضرر شد !؟