راحت ترین کار بعد از شکست استقلال مقابل پگاه گیلان، انداختن بار شکست به گردن على دایى بود. ما روى اینکه چرا بازى هاى غرب آسیا ( که سطح پایینى دارد) باید از همین شروع لیگ دردسرساز شود حرف داریم و به موقع به این مسأله خواهیم پرداخت اما حتى در صورتى که تصمیم دایى مبنى بر رها نکردن ملى پوشان منطقى نباشد، بازهم دلیل نمى شود که قلعه نویى، قطبى و... بخواهند ناکامى هاى احتمالى را به گردن تیم ملى بیندازند.
استقلالى ها «نق زدن» را قبل از بازى شروع کرده بودند. جایى که نظرى جویبارى گفت:«انگار قرار است تیم ملى با کره جنوبى بازى کند.» از طرفى افشین قطبى هم شمشیر را از رو بسته بود در حالى که تیم او فقط یک ملى پوش داشت و در غیاب مجتبى شیرى، علیرضا محمد در سمت چپ بازى کرد و ....
•••
قلعه نویى نباید با بیان اینکه «اگر طالب لو و کاظمى بودند نمى باختیم» روحیه بقیه بازیکنانش را پایین بیاورد. با این اظهار نظر اشکان نامدارى چطور مى خواهد در میادین حساس آتى از دروازه استقلال دفاع کند؟ آبى پوشان امسال ۴۰ ، ۵۰ بازى دارند و نامدارى حداقل باید در ۱۰ بازى از دروازه تیمش دفاع کند. در غیاب کاظمى هم استقلال آن قدر هافبک داشت که یکى را جایگزین کند اما کسى نفهمید چرا سیاوش اکبرپور هافبک شد و چرا استقلالى ها با ارسال هاى بلند، پژمان منتظرى را -که هافبک دفاعى بود- از جریان بازى خارج کردند؟ استقلال در نیمه اول خوب کار کرد. آنها علاوه بر اینکه ۲ ، ۳ موقعیت خوب داشتند، حتى یک فرصت هم به پگاه ندادند اما در نیمه دوم همه چیز تغییر کرد و پگاه بهتر شد. درست همزمان با بهتر شدن و هجومى تر شدن پگاه، استقلال هم افت کرد و برخلاف نیمه اول چند فرصت گلزنى به حریف داد.
•••
قلعه نویى حق دارد از دست دایى دلخور باشد و از او گله کند اما اینکه اشتباهات خود و تیمش را نبیند و کل شکست را به گردن دایى بیندازد، بى انصافى است. به هر حال استقلال ۲۵ بازیکن دارد و این درست و منطقى نیست که در غیاب ۲ نفر دچار مشکل شود. اگر قرار بود فقط نفرات اصلى بازى کنند، هیچ تیمى ۲۵ بازیکن را وارد لیست خود نمى کرد. استقلال شاید در بازى هاى آینده هم چند بازیکن خود را نداشته باشد اما قاعدتاً قلعه نویى به امثال عباسفرد، جان واریو، میلاد نورى، اکبرى و... اعتقاد داشته که آنها را جذب کرده است. پس باید در غیاب نفرات اصلى به آنها اعتماد کند.
•••
مشکل استقلال در رشت على دایى، بازى هاى غرب آسیا، ریش لنگرى اکبرپور و امیر آبادى و... نبود. آنها در نیمه دوم کم آوردند و باختند، به همین سادگى. فوتبال همین است و استقلال البته در مقابل پگاه کمى بدشانس هم بود اما نمى توان اصل قضیه را به فراموشى سپرد. آنها هنوز مشکلاتى در برخى از خطوط دارند. به طور مثال مهاجمان استقلال که در اردوى ترکیه گل نزده بودند، در ۲ بازى اول لیگ هم گل نزدند تا مشخص شود امسال هم مثل فصل گذشته مشکل گلزنى دارند. در خط میانى هم نباید وابستگى استقلال به کاظمى و جبارى بیشتر از حد طبیعى شود و قلعه نویى باید اعتماد به نفس بقیه مردان میانى اش را هم بالا ببرد. براى پیروزى در شهرستان ها و زمین هایى که چندان هموار نیست فقط استفاده از تاکتیک اوت دستى کفایت نمى کند و استقلال باید راه هاى دیگرى را هم آزمایش کند. مقابل پگاه، استقلالى ها فقط ،۲ ۳ شوت از راه دور زدند و از عمق دفاع حریف هم کمتر توانستند نفوذ کنند، در حالى که از سانتر هاى بلند- و بعضاً چشم بسته- هم نتیجه نگرفتند.
|
|
|